Chapter 2 - 2. yeni hayatımın ilk günü

Kapıdan gelen kişi Mert di yetimhanedeki arkadaşım onu gördüğümde sarıldım sadece sordum burayı nasıl buldun seni almaya geldiğin zaman arabaya bindiğini gördüm ben de seni takip ettim dedi abilerim sadece bakıyordu bu kim diye annem babam sadece onlara şöyle söyledim sizden birkaç saatlik istiyorum geri geleceğim onlar sadece tamam dedi dikkatli ol dediler birazcık olsa sevdim hemen evden çıktık Mert ile bana sordu nasılsın onlar kimdi diye hemen cevap verdim onlar benim biyolojik ailemiş Bir ailem varmış ama iyiyim sen nasılsın diye sordum ben iyiyim dedi seni bir yere götüreceğim dedi sadece başımı salladım dışarıyı izledim gittiğimiz yerde eski yetimhanedeki arkadaşlarım vardı Ateş Cenk Irmak Ece hepsi ile selamlaştım kavuştuk sarıldık konuştuk her şeyi anlattım hepsi çok oldu bana bir telefon geldi ardından ben eve bekliyorlardı mert'e söyledim beni eve bıraktı özlemişim dedim merte sohbet etmek bile çok güzel sadece bana mert bana sordu ailenle anlaşabildin mi ben sadece bilmiyorum dedim onlar konuştu ben dinledim Mert bana sordu onlarla kalmaya devam edeceksiniz sadece bilmiyorum dedim hiçbir şeyi ardından eve getirdi sarıldık ben eve girdim o gitti evin zilini çaltim hizmetçilerle annem karşıladı beni bir yemek yiyecektik benim masaya çağırdılar bana sordular sende kendinden bahset bugün ne yaptın genelde ne yaparsın ne seversin ne sevmezsin ilk defa ben böyle soran kişiler vardı sadece sevindim azcik Aras abi sordu bugünkü kişi kimdi diye sadece bir arkadaşımdı dedim nereye gittiniz diye sordu eski arkadaşlarımla görüştük buluştuk dedim ikinci abim sordu yarın müsait misin diye sadece neden diye sordum bana sadece yarın müsait misin diye sordum bence evet dedim başımı sallayarak üçüncü ve dördüncü abim bana hiçbir şey sormuyorlardı yüzüme bakıyorlardı babam sordu kızım yetmeyene nasıldı sadece gözlerim doldu çektiğim işkencelerden yeteğim dayaklardan bahset etmek istemiyordum önüme beyaz bir sayfa açmıştım sadece zorla gülümseyerek nasıl alması gerekiyorsa öyle dedim masadaki herkes bana bakmıştı zorla gülümsedim ardından izin istedim odanın çıkmak için tabii ki çıkabilirsin dedi masadaki herkes annem gel kızım sen odanı gösterim dedi teşekkür ederim dedim afiyet olsun deyip yukarı çıktık annem odamı gösterdi gel kızım yanıma otur seninle sohbet edelim dedi kimseye güvenemiyordum sadece kafamı sallayıp tmm dedim kızım şu anda bize güvenemiyorsun biliyorum ama şunu unutma ki biz senin yanındayız ne olursa olsun neye ihtiyacın olursa bize söyleyeceksin tamam mı tamam dedim beni alnımdan öptü adamlar çıktı üstüme değişip uyumaya hazırlandim yatağın içine girdim 18 yıl düşündüm sadece gözümden yaşlar aktı çektiğim acılarım kabuslarımın her gece taciz edildigim dayak yetigim hiç birini anlatamazdım buna gücüm yetmezdim sadece ağlayabildim sessiz olmaya karar verdim ağlayarak uyuyakalmışım sabah oldu üstümü değiştim aşağı indim eve dolaşmak istedim fotoğrafları denk geldim hepsi çok mutluydu o fotoğrafları görünce sadece garip hissettim ben olsam ben de sizinle hep olsam bu kadar mutlu olabilecek miyim dedim içimden arkama baktığımda hizmetçiler duruyordu hanımefendi yardımcı olabileceğimiz bu durum var mı dedi gerek yok dedim herkese masaya inmisti annem sordu bana kızım onun istediği bir şey var mı yap dedim teşekkür ettim abimler indi kardeşlerim indi kardeşlerimi ilk defa görmüştüm Duru çok güzeldi Efe çok yakışıklıydı beni görünce sadece gülümsediler ikici ağabeyim geldi hazırsan gidelim dedi izin izdedim hazırlanmaya çıktım ikiz kardeşlerim ikiz abilerim diğer abim de gelecekti bizimle hepsi çok garip davranıyorlardı bana karşı ne konuşuyorlardı ya da başka bir şey anlayamıyordum kısaca beni getirdikleri yer boş verdim sadece sordum burada ne yapacağız diye bana bakip güldüler bir an kendime garip hissettim biri bana tokat attı ikiz abilerimden biriydi sadece bayılmış durumdaydım uyandığımda oturuyorlardı sadece bana bakıp gülüyorlardı benden ne istiyorsunuz diye sordum hepsi birden ciddileşti senden kurtulmak istiyoruz kendini değerli zannetme sadece sustum beni bayıltıp gittiler uyandığımda bir kişi bile yoktu telefonumu çıkardım mert'i aradım Mert dedim iyi misin dedim değilim dedim beni görmeye gelir misin dedim tamam dedi Mert geldiğinde yüzüm kötü bir durumdaydı sadece ağladım sana bunu kim yaptı sadece sustum beni eve getirmişti girmek istemiyordum benimle gelir misin diye sordum eşyalarımı toplayıp gidecektim dayanamam daha fazla mağdur dusmek istemiyordum içeri girdik kimse yoktu eşyalarımı topladım çıktım bir not bıraktım sadece biz çıkarken onlar geliyordu bana şiddet gösteren kişiler sadece sordum artık onları mı yaktı sadece başımı salladım çok sinirlendi sadece boş ver tamam mı sadece gidelim buradan dedim Ateş Cenk Irmak bana bakıyorlardı sadece gülümsedim bana sordular iyi misin iyiyim dedim telefonum çaldı arayan babam dı açtım sadece neredesin diye sordu kızım diyerek Baba affet beni size layık biri değilim lütfen bundan sonra beni rahatsız etmeyin deyip kapattım telefonu telefonu kırdım paramparça olmuştu ..