Bir bebeğin vücudunda gözümü açtığımdan beri yedi ay geçti.
Utanarak söylüyorum ki Bebek yaşamına düşündüğümden daha iyi adapte oldum.
Normal bir bebek gibi sabahları uyanır uyanmaz ilk iş olarak ağlamaya başlıyordum ve daha sonrasında ise Bebek maması dedikleri iğrenç bulamaç tan zorla yemek zorunda bırakılıyordum.
Bir aydır bu işkenceye katlanmak zorundaydım , ilk dişim çıktıktan sonra annem süt yerine bu şeyin benim için daha iyi olduğunu söyleyerek ağzıma tıkıyordu.
Anne;
"Meleğim uçak geliyor aç ağzını !"
"A..aa..aa de bakalım!"
Küçük ellerimle kaşıktaki o iğrenç şeyi ne kadar döksemde, aynı hızla yeniden ağzıma doğru gelmeye devam ediyordu.
Annem gerçekten çok inatçı bir kadın!
Bir ayın sonunda bu küçük savaşta mutlak bir kaybeden olarak tabaktaki mamayı itaatkar bir şekilde yemeğe başladım.
Yemekten sonra ise küçük bedenim annem tarafından büyük bir özenle temizleniyor.
Biraz uyuduktan sonra ise dış kaşıma oyuncakları ve annemin oynamam için uzattığı oyuncaklarla ile vakit geçiriyordum.
Akşam olduğunda ise babamla aynı şeyleri tekrar ediyorduk daha doğrusu babamın bocalamasını izliyordum.Babam hakkında öğrendim en yeni bilgi onun berbat bir aşçı olduğuydu , Bebek mamasının tadını bu kadar kötü olmasının başka bir açıklaması olamaz.
Babamın kendi eliyle yaptığı bir yemeği yemektense mama sandalyesinden atlamayı tercih ederim ,en azından daha acısız bir ölüm olur.
Babamın ağzıma koyabilmek için o kadar uğraştığı mamayı tükürürken bir parça bile suçluluk duymuyordum.
Babam en sonunda mama kasesini masanın üzerine bırakarak en başta yapması gerekeni yaptı.
Baba;
"Sevgilim ! Yardıma ihtiyacım var!"
Annem uykulu gözlerle, yeni uyandığını anlatmak istercesine ellini ağzına götürdü.
Anne;
"Aşkım! Bu sefer ne oldu?"
Babam utangaç bir ses tonuyla
Baba;
"Özür dilerim! Uyuduğunu bilmiyordum sevgilim !"
Anne;
"Sorun değil ! Bu sefer ne oldu?"
Babam utangaç bir şekilde Bebek maması kasesini ve mamayla kaplı halde olan beni gözleriyle suçlamaya başladı.
Baba;
"Sevgilim bu sefer gerçekten çok uğraştım!"
Annem mama sandalyesinden beni kolarına alarak gülmeye başladı.
Anne;
"Görüyorum!"
Babamın yüzü domates gibi kızarmaya başladı.
Baba;
"Sevgilim! Bu sefer nerede hatta yaptım?"
Annem beni babamın kollarına bırakarak
masanın üzerindeki Bebek mamasının tadına baktı. Annem Bebek mamasını ağzına almasıyla lavaboya doğru koşmaya başladı.
Ağzını suyla temizledikten sonra babama öfke ve merak dolu gözlerle baktı.
Anne;
"Aşkım! Bebek mamasının içine bal mı koydun?"
Baba;
"Evet !"
Anne;
"Aşkım! Gerçekten havuç ve elma mamasına bal mı ekledin? Tadının bu kadar kötü olmasına şaşırmamak gerek !"
"Aşkım! Çok fazla bal koymuşsun!"
Mama kasesini gösterek
"Tadına istersen sende bak !"
Babam annemin sözünü dinleyerek tezgahtan bir kaşık alarak tadına baktı , tadına bakmasıyla bir peçete kaptı.
Baba ;
"Tadı berbat!"
Babam özür dileyen gözlerle bana bakıp
Baba;
" Özür dilerim! Küçük adam öncesinde tadına bakmam gerekiyordu !"
Annem gözleriyle beni süzdükten sonra
Anne;
"Aşkım! En iyisi sen bebeğimizi temizlerken bende mama hazırlayım!"
Baba;
"Özür dilerim sevgilim! "
Anne;
"Aşkım! Çabaladığını biliyorum! "
Annem yeni mama yapmak için buzdolabından malzemeleri çıkarmaya başladı.
30 dakika sonra
Babam beni yıkadıktan ve yeni kıyafetler giydirdikten sonra Mama sandalyesine oturttu .
Annem yeni yaptığı Bebek mamasının soğumasını beklerken benim dikkatimi çekmek için komik yüz ifadeleri yapmaya başladı.
Mama soğuduktan sonra
Anne;
"Meleğim uçak geliyor aç ağzını !"
"A..aa..aa de bakalım!"
Bebek mamasını yedikten sonra annem beni sandalyeden kaldırıp kucağına aldı.
Haneul;
"A...A...n...ne "
Annem şaşkınlık ve mutluluk dolu bir sesle
"Aşkım! Sende duydun değil mi? Meleğimiz anne dedi"
Babam mutluluktan beni annemin kucağından alıp yanağımdan öptü.
Baba;
"Bebeğimiz bir dâhi olmalı!"
Annem umut dolu ve hevesli gözlerle bana bakıp
"Meleğim! Yeniden anne de"
Haneul;
"A...A...n...ne "
Annem heyecanlı bir şekilde babama bakıp
"Aşkım! Videoya aldın değil mi?
Baba:
"Elbette! Sevgilim !"
Yeni yemek yemenin etkisiyle gözlerim kapanmaya başladı.