Akşamüstü, eşyalar yerli yerine oturmuş, salon ve odalar çocukların oyununa ve gündelik yaşama hazır hâle gelmişti. Ilgaz yorgun ama mutlu bir şekilde yeni yatağına uzandı, Perla ise oyuncaklarıyla oynadıktan sonra annesinin yanına geldi.
Hazal onları izlerken, içi tarifsiz bir huzurla doluydu. Uzun zamandır hissetmediği güven ve mutluluğu yaşıyordu. Küçük bir ışık açtı, sessizce yanlarına oturdu; Ilgaz başını saçlarının dibine yasladı, Perla ise annesinin koluna kıvrıldı.
Gözlerini kapatmadan önce, Hazal bir kez daha derin bir nefes aldı; geçmişin yükünü ardında bırakmış, kendi hayatının ışığını ve çocuklarıyla birlikte kuracağı yeni düzeni kucaklıyordu. Hafifçe gülümsedi ve sessizce fısıldadı:
"Tamam, yeni hayatımız başladı."
O gece, evdeki sessizlik içinde dördü de huzurlu bir şekilde uykuya daldı. Ilgaz ve Perla'nın yorgun nefesleri Hazal'ın içindeki güveni pekiştiriyor, yeni evin sıcaklığı ve huzuru, uzun süredir aradığı sığınağı ona sunuyordu.
Ertesi sabah, Ilgaz'ı Julia'ya bırakırken Hazal'ın içi buruktu. Küçük oğlunu arkadaşına teslim etmek zor gelmiş, gözlerini onun üzerinden çekmekte güçlük çekiyordu. Ardından boşanma avukatıyla buluşmak için hızlı adımlarla yola koyuldu. Masada bekleyen belgeler ve Hazal'ın elindeki fotoğraf sessiz bir tehdit gibi duruyordu.
Avukat fotoğrafa bakıp kaşlarını çattı:
"Bunu mahkemede delil olarak kullanabiliriz," dedi. Hazal fotoğrafı verirken kalbinin sıkıştığını hissetti; ama aynı zamanda bir güç ve kararlılık dalgası da içini sardı. Artık geri dönüş yoktu; hem kendi hayatını hem de Ilgaz'ı korumak zorundaydı.
Avukatla işini tamamladıktan sonra, Hazal arabasına bindi ve David'ın evine planlama ve keşif amaçlı doğru yola koyuldu. Önceden anlaşmaları yapılmıştı; şimdi amaç, evi detaylı görmek, ölçümler almak ve minimal eşya yerleşimi için notlar hazırlamaktı.
David'ın evine girdiğinde atmosfer bir anda değişti. Lüks ve gösterişli mobilyalar, odadaki soğuk hava ve adamın sert bakışları Hazal'ın tüylerini ürpertti. Adam konuşurken kelimeleri düzgün ama gözlerindeki ölçülmemiş sertlik rahatsız ediciydi. Hazal'ın içgüdüleri sürekli uyarıyor, onu dikkatli olmaya zorluyordu. Bu adam güvenilir değildi. Küçük hareketler, sessizlikteki boşluklar gerginliği artırıyor, her adımını hesaplı atmasını gerektiriyordu.
Hazal bir yandan projeye dair notlarını ve sorularını aklında tutmaya çalışıyor, bir yandan da adamın davranışlarını, bakışlarını ve ses tonunu inceliyordu. Sanki her cümlenin altında başka bir anlam, her hareketin ardında gizli bir niyet vardı. Kalbi hızlı atıyor, elleri hafifçe titriyordu; ama yüzünde sakin bir ifade vardı, korktuğu belli olamazdı.
Ev, görkemli ve lüks görünse de Hazal'a hiçbir zaman tamamen rahat hissettirmedi. Her detay, her sessizlik onu tetikte tutuyordu. Geçmişin acılarıyla yüzleşmiş, geleceğini güvence altına alma kararı almış biri olarak, Hazal artık sadece gözlemliyor ve her adımını hesaplıyordu. Bu evde, bu adamın yanında, tek bir hata yapamazdı; hem Ilgaz hem kendi güvenliği her şeyin önündeydi.
Belgeleri masaya bırakırken adamın bakışları bir an için garip bir şekilde sabitlendi. Sanki sadece belgeleri değil, Hazal'ın tüm tavırlarını ve reflekslerini ölçüyordu. Masanın üzerinden hafifçe eğilip, sesi yumuşak ama rahatsız edici bir tonla sordu:
"Bu projeyi gerçekten nasıl yöneteceğinizi gösterecek misiniz bana?"
Hazal kalbinin hızla çarptığını hissetti ama dışarıya yansıtmadı. Hafif bir tebessümle cevap verdi:
"Planlar hazır. Detayları adım adım gözden geçirebiliriz."
Ama içten içe bir alarm çalıyordu; adamın bakışları, sessizliği ve beklenmedik duraklamaları Hazal'ı tetikte tutuyordu.
Adam bir an için masanın üzerindeki belgelerle oynadı, elini yavaşça Hazal'ın üzerine doğru uzattı ama hemen geri çekti. Küçük hareket sanki bilinçli bir test gibiydi. Hazal hafifçe gerildi ama kontrolünü kaybetmedi; içinden, "Dikkat et, hiçbir şey gözünden kaçmasın," diye düşündü.
Konuşurken sürekli göz temasını koruyan adamın bakışları hem meraklı hem ölçülüydü.
"Bu işte yalnızca becerikli olmak yetmez, aynı zamanda dikkatli olmanız gerekir," dedi. Ama sözleri ile bakışları arasında hoş olmayan bir çelişki vardı. Hazal bunun farkındaydı ve mesafesini korumaya devam etti.
Her sorusu ve her hareketi Hazal için bir prova gibiydi. Hem sakin hem uyanık kalmalıydı; yanlış bir tepki, onu istemediği bir durumun içine çekebilirdi. İçten içe, "Bu adam rahat değil, işini tehlikeli bir şekilde karmaşık kılıyor," diye düşündü. Ama yüzünde tek bir ipucu yoktu; sadece dikkatli ve kontrollü bir duruş sergiliyordu.
Bu kısa görüşme Hazal'a net bir mesaj vermişti: Bu adam hem güçlü hem de tehlikeli bir karaktere sahipti. Hazal, Ilgaz ve kendi güvenliği için her adımını iki kez hesaplamak zorundaydı. İş dünyasındaki profesyonellik ile kişisel temkinlilik arasında hassas bir denge kurmalıydı; çünkü bu ev ve bu adam, Hazal için tamamen güvenli değildi.
Nihayet görüşme sona erdi. Hazal, ofise dönüp projenin üzerinden geçmek ve eksiklikleri anında gidermek zorundaydı. David ile el sıkıştı, projenin hızlıca ilerleyeceğini söyledi ve vedalaştı. Julia'nın tahsis ettiği arabasına bindi, aradan uzaklaştı. Dikiz aynasına bakarken David hâlâ gözlerini dikmiş, adeta bir av köpeği gibi arabanın arkasından izliyordu. Bir an Hazal kendini avlanmış gibi hissetti, ama derin bir nefes alıp kontrolünü yeniden topladı.