Sumikat ang araw sa Lumen.
Tahimik ang buong nayon.
Sa tuktok ng burol, nakaupo si Aira sa ilalim ng puno.
Kasama niya si Kael.
Mahina na ang kanyang katawan.
Ngunit malinaw pa rin ang kanyang mga mata.
---
ANG HULING SANDALI
"Naalala mo ba noong unang araw?"
Tumawa si Kael.
"Yung muntik mong pasabugin ang burol?"
"Oo."
"Napaka-ordinaryo ng araw na iyon."
"At hindi ko alam na iyon na pala ang simula."
Tumahimik si Aira.
Tumingin siya sa kalangitan.
"Kung ako ang unang Avatar..."
Huminga siya nang malalim.
"...sana hindi ako ang maging pamantayan."
Tumingin siya kay Kael.
"Sana bawat Avatar pagkatapos ko ay maging mas mahusay."
Nagsimulang lumiwanag ang apat na simbolo sa kanyang katawan.
Tubig.
Hangin.
Apoy.
Lupa.
Hindi na siya natakot.
Hindi na niya kailangang kontrolin ang mga ito.
Naging isa na sila sa kanyang espiritu.
---
ANG PAMANA NI AIRA
Sa kanyang huling sandali, nakita ni Aira ang mga mukha ng mga taong nakilala niya.
Si Elyra.
Si Kael.
Ang mga batang tinulungan niya.
Ang mga taong ipinaglaban niya.
At ang buong mundo.
Ngumiti siya.
"Handa na ako."
Pumikit si Aira.
Unti-unting humupa ang apat na elemento.
At sa katahimikan ng umaga—
pumanaw ang unang Avatar.
---
ANG PAGPAPASA
Sa sandaling nawala ang huling hininga ni Aira, isang napakalaking bugso ng hangin ang dumaan sa buong mundo.
Sa Aerwyn, tumunog ang mga sinaunang kampana.
Sa Pyrrha, biglang sumiklab ang mga apoy.
Sa Nerith, umalon ang mga dagat.
Sa Terravelle, bahagyang yumanig ang mga bundok.
Nagsimula ang siklo.
TUBIG.
Ang panahon ni Aira.
↓
HANGIN.
Ang susunod na Avatar.
↓
APOY.
Ang Avatar pagkatapos niya.
↓
LUPA.
At pagkatapos—
TUBIG.
Muli.
---
ANG BAGONG AVATAR
Sa isang maliit na nayon sa Aerwyn, isang sanggol ang isinilang.
Tahimik ang gabi.
Ngunit nang marinig ang unang iyak nito—
biglang umikot ang hangin sa buong silid.
Bumukas ang mga bintana.
Tumunog ang mga kampana ng templo.
Isang matandang Air Master ang nagmamadaling pumasok.
Tumingin siya sa sanggol.
At nakita niya ang isang maliit na simbolo sa balat nito.
Ang simbolo ng Avatar.
Napanganga siya.
"Matapos ang unang Avatar..."
Lumapit siya sa bintana.
Sa labas, umiikot ang hangin sa buong nayon.
"...nagsimula na ang bagong panahon."
Hindi pa ipinapakita ang mukha ng bagong Avatar.
Hindi pa alam ang kanyang pangalan.
Hindi pa alam kung anong uri siyang tao.
Ngunit isang bagay ang tiyak.
Ang unang Avatar ay wala na.
At ang siklo ay nagpatuloy.
Tubig → Hangin → Apoy → Lupa → Tubig
Mula sa panahon ni Aira, nagsimula ang isang pamana na tatagal ng libu-libong taon.
At ang susunod na kabanata ng mundo ay magsisimula—
sa lupain ng Hangin.