Bölüm 1 – Kırmızı Mürekkep
Sınıf defteri genelde kimsenin umrunda olmazdı.
Yoklama alınır, imza atılır, sonra çekmeceye geri konurdu. Benim için de öyleydi. Ta ki o güne kadar.
Edebiyat dersinde öğretmen geç kalmıştı. Sınıf gürültülüydü, herkes kendi dünyasındaydı. Ben ön sırada, cam kenarında oturuyordum. Defter masanın üstündeydi ve nedense gözüm ona takılıp duruyordu.
Can sıkıntısıyla kapağını açtım.
İlk sayfalar sıradandı. İsimler, tarihler, imzalar…
Sonra bir sayfada duraksadım.
Bir isim vardı.
Kırmızı kalemle yazılmıştı.
Bu tuhaftı çünkü sınıf defteri asla renkli kalemle doldurulmazdı. Üstelik o isim… benim sınıfımdandı.
Kalbim hafifçe hızlandı.
"Muhtemelen biri şaka yapmıştır," diye düşündüm. Defteri kapatacaktım ki altındaki tarih dikkatimi çekti.
Bugünün tarihi.
Tam o anda zil çaldı. Öğretmen sınıfa girdi, defter öğretmenin eline geçti. Ben ise yerime çakılı kalmıştım. İçimde anlamsız bir huzursuzluk vardı ama bunu ciddiye almadım.
Ta ki ertesi gün o ismin sahibinin okula gelmediğini öğrenene kadar.
Üçüncü gün ise sınıfta fısıltılar dolaşmaya başladı.
Dördüncü gün öğretmenimiz sessiz bir sesle konuştu:
"Arkadaşınız bir kazada hayatını kaybetti."
Sınıf sessizliğe gömüldü.
Benim kulağım uğuldadı.
O gün eve gittiğimde tek bir şeyi düşünüyordum:
O isim, o gün orada yazılıydı.
Ve bir hafta sonra, pazartesi sabahı…
Sınıf defterini tekrar açtığımda, yeni bir isim vardı.
Yine kırmızıyla.
Bu sefer…
ellerim titredi.
Çünkü o isim benim adım değildi.
Ama içimde garip bir his vardı.
Sanki sıradaki kişi kim olursa olsun…
bu defter beni çoktan seçmişti.