Kanla Yazılmış Kaçış – Bölüm 2: Makuro'nun Sezgisi
Gece – Ormanın İçindeki Ev
Hikari, Kurojin'i hâlâ kollarında taşırken ağaçlara yaslanmış haldeyken…
Yaprak sesi.
Makuro (sakin ama güçlü):
"Bu halde daha fazla ilerleyemezsin."
Hikari hemen arkasını döner.
Hikari (soğuk):
"Yaklaşma."
Makuro gözlerini Kurojin'e diker.
Makuro:
"Eğer düşman olsaydım konuşmazdım."
Kısa bir sessizlik.
Hikari'nin nefesi ağır.
Makuro:
"Yakınlarda bir evim var. Kimse bilmez. Onu oraya götürelim."
Hikari birkaç saniye gözlerinin içine bakar.
Tereddüt.
Sonunda başını hafifçe eğer.
Ev – İçerisi
Kurojin yatağa yatırılır.
Ayame ve Reigen çağrılmıştır.
Ayame ellerini Kurojin'in göğsüne koyar.
Reigen enerji akışını dengeler.
Oda hafifçe titreşir.
Hikari köşede, sessiz ama gözleri alev gibi.
Dakikalar geçer.
Sonunda Ayame geri çekilir.
Ayame (yorgun ama net):
"Hayati tehlike geçti."
Reigen başını sallar.
Reigen:
"Uyuyacak. Uyanması zaman alabilir."
Hikari dizlerinin bağı çözülür gibi olur ama ayakta kalır.
Makuro kapıya doğru yürür.
Makuro:
"Onun dinlenmesi gerekiyor. Hepimiz dışarı."
Ayame ve Reigen sessizce çıkar.
Kapı kapanır.
Ev sessizleşir.
Ev – İçeride Sadece Hikari ve Makuro
Makuro pencere önünde durur.
Hikari Kurojin'in yanında.
Bir süre kimse konuşmaz.
Sonra Hikari ayağa kalkar.
Hikari:
"Neden yardım ettin?"
Makuro cevap vermez.
Hikari (bir adım yaklaşır):
"Bizi tanımıyorsun."
Makuro yavaşça döner.
Makuro:
"Tanımıyorum."
Kısa bir duraksama.
Makuro (gözlerini kısmadan):
"Ama içimden bir ses… bunun doğru olduğunu söyledi."
Hikari kaşlarını çatar.
Hikari:
"Sezgi mi?"
Makuro:
"Hayır. Daha derin bir şey."
Sessizlik.
Makuro Kurojin'e bakar.
Makuro:
"Bu adam ölmemeli."
Hikari'nin gözleri büyür.
Hikari:
"Onu tanıyor musun?"
Makuro:
"Hayır."
Yavaşça yaklaşır.
Makuro (alçak sesle):
"Ama gelecekte büyük bir kırılma noktası olacak."
Hikari'nin yüzü sertleşir.
Hikari:
"Tehdit mi ediyorsun?"
Makuro başını iki yana sallar.
Makuro:
"Koruyorum."
Uzun bir sessizlik.
Sonra net ve ağır bir cümle:
Makuro:
"Şimdilik burada kalabilirsiniz. Bu ev güvenli.
Ben sizi korurum."
Hikari'nin bakışı yumuşamaz.
Hikari:
"Karşılığında ne istiyorsun?"
Makuro hafifçe gülümser. Ama sıcak değil — bilge bir ifade.
Makuro:
"Hiçbir şey."
Durur.
Sonra ekler:
Makuro:
"Bazen denge, çıkarla değil… hisle sağlanır."
Rüzgar camı hafif titreştirir.
Hikari Kurojin'in elini tutar.
Makuro kapıya yönelir.
Tam çıkarken durur.
Makuro:
"Dinlen. Gücünü toplaman gerekecek."
Kapı kapanır.
Hikari yalnız kalır.
Yatağın yanında diz çöker.
Kurojin hâlâ baygın.
Hikari fısıldar:
Hikari:
"Bu adam… farklı."
Kamera yavaşça uzaklaşır.
Gece derinleşir.