🌆 Krallık Sokakları – Kaostan Önceki Gün
Krallık kalabalık ama huzurluydu.
Hikari ve Krojin yan yana yürüyordu.
Kimse onları tanımıyordu.
Ne geçmişleri vardı burada, ne ünleri.
Sadece iki yabancı.
Tam o sırada ileride bir çığlık duyuldu.
Bir adam yere düşmüş, üstüne çökmüş rütbesiz bir Kara varlık onu boğmaya çalışıyordu.
Hikari refleksle öne atıldı.
Ama o anda Kara varlık başını kaldırdı.
Hikari'yi gördü.
Bir anlığına irkildi.
Eski Kara enerjisini tanıdı.
Ama emir nettir.
"Görürsen öldür."
Varlık tıslayarak Hikari'ye yöneldi.
⚔️ Tek Hamle
Hikari bir adım atacakken—
Krojin eliyle onu nazik ama kesin bir hareketle arkasına aldı.
"Geri."
Kara varlık havaya sıçradı.
Krojin'in gözleri ay ışığı gibi parladı.
Ay gücü kolunda yoğunlaştı.
Varlık tam üzerlerine inerken—
Krojin ileri atıldı.
Tek bir yumruk.
Havada.
Sessiz ama ağır bir çarpışma.
Bir sonraki saniye…
Kara varlık parçalanıp toz oldu.
Rüzgar o siyah tozu dağıttı.
Sessizlik.
Az önce saldırıya uğrayan adam titreyerek ayağa kalktı.
"Beni… kurtardınız…"
Etraftaki insanlar toplanmaya başladı.
Minnetle eğildiler.
Bir kadın sepetinden ekmek verdi.
Bir başkası kurutulmuş meyve uzattı.
Yaşlı biri battaniye verdi.
"Lütfen kabul edin."
"Borçluyuz size."
Hikari biraz mahcup kaldı.
Krojin sakince başını eğdi.
Teşekkür etti.
🌇 Eve Dönüş
Akşamüstü.
Krojin iki elinde büyük paketler taşıyordu.
Bir an durdu.
Paketleri kaldırıp Hikari'ye baktı.
"Amma da ağırmış."
Bir battaniyeyi havaya kaldırdı.
"Bunu tek başıma mı taşıyacağım gerçekten?"
Hikari gülmeye başladı.
"Şikayet etme. Kahramansın ya."
Krojin ciddi yüz ifadesi takındı.
"Ben yumruk atarım. Nakliyeci değilim."
Hikari daha çok güldü.
O an… huzurluydu.
Kaos henüz başlamamıştı.
🌙 Saray
Büyük taş kapılar ağır ağır açılır.
Uzun bir masa.
7–8 element komutanı.
Kral başta oturuyor.
O sırada görevli yüksek sesle:
"Makuro geliyor!"
Kapılar tamamen açılır.
Makuro içeri girer.
Odaya hem Kara hem Ay titreşimi yayılır.
Masadakiler — kral hariç — ayağa kalkar.
Başlarını eğerler.
Makuro yürürken kimse nefesini tam alamaz.
Kral sakin:
"Hoş geldin, Makuro. Oturabilirsin."
Makuro oturur.
Bir komutanın alnından ter damlar.
Makuro gözlerini masanın üzerindekilere gezdirir.
"Başlayalım."
Sahne burada kesilir.